Door te zwijgen,

worden veel woorden gezegd.

 

 

 

 

 

 

 

In een ongeremde snelheid,

Vliegd de tijd,

Mee getrokken men moet wel.

Leidend tot een ongerustheid

als men voelt, ik kan niet meer.

Nee er is maar een gedachte,

als ik opgeef tel ik niet meer mee.

maar geef toe aan die vermoeidheid.

want niets is zo belangrijk dan gezondheid!

 

 

 Een roos die bijna is ontloken

 

dat  kan ik goed  zien.

 

Maar een roos die is geknakt,

 

waarvan het  levens vocht

 

 werd ontnomen, ?????

 

Ik kan het gras zien verdorren,

 

een lokroep van een vogel horen.

 

Maar een te vroeg geknakte roos,

 

nee dat niet!

 

 

 

Contact te hebben met lieve mensen

 Om je heen te weten.

Dat doet zo goed.

 Mensen  met lieve woorden.

Die lieverds, die je nooit en nimmer hebt ontmoet

Toch een band te hebben, o zo sterk.

Een brug die mij met hen verbind,

Waar  samen dingen worden verwerkt. 

om een ieder kracht te geven.

aan vriendin en vrind..

 

 

 

 

 

Geniet van de kleine dingen.

 

Koester het, al is het nog zo klein.

 

Ze kunnen op een ogenblik,

 

ineens heel erg belangrijk zijn!

 

 

Soms zijn gedachten zo vreselijk voelbaar

 

En je zou ze willen zeggen,

 

 Uit willen leggen.

 

Maar je legt ze al snel het zwijgen toe.

 

Dan blijft het binnen in je, zitten knagen.

 

En dat alleen, dat maakt zo vreselijk moe!